Η κινεζική οικονομική στήριξη λειτουργεί ως βασικός παράγοντας σταθερότητας για το ιρανικό καθεστώς, επιτρέποντάς του να αντέχει τόσο τις διεθνείς κυρώσεις όσο και τις εσωτερικές πιέσεις
Η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν ενισχύουν ολοένα και περισσότερο τη συνεργασία τους σε οικονομικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, διαμορφώνοντας έναν άτυπο άξονα που αμφισβητεί την αμερικανική επιρροή και την υφιστάμενη διεθνή τάξη, σύμφωνα με Αμερικανούς αναλυτές και πρώην αξιωματούχους ασφαλείας.
Οι εκτιμήσεις αυτές διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια του συνεδρίου για την πολιτική εθνικής ασφάλειας «America's Adversaries: The Russia Reality», που πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιουνίου στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Independent Women's Forum.
Η πρώην αναπληρώτρια σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ και ερευνήτρια του Hudson Institute, Nadia Schadlow, υποστήριξε ότι η συνεργασία μεταξύ Μόσχας, Πεκίνου και Τεχεράνης ξεπερνά πλέον τον τακτικό συντονισμό και ενδέχεται να στοχεύει στη διαμόρφωση μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος.
«Το ερώτημα είναι αν πρόκειται απλώς για μια στρατηγική αναστάτωσης και ευκαιριακής συνεργασίας ή αν σχεδιάζεται η δημιουργία ενός διαφορετικού διεθνούς συστήματος», δήλωσε η Nadia Schadlow.
Η ίδια κάλεσε την Ουάσιγκτον να σταματήσει να αντιμετωπίζει τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν ως ξεχωριστές περιφερειακές προκλήσεις και να αναζητήσει τρόπους αποδυνάμωσης της συνεργασίας τους.
Η « κατ’ ανάγκη συμμαχία»
Παρότι οι τρεις χώρες δεν συνδέονται με επίσημη αμυντική συμφωνία, αρκετοί από τους συμμετέχοντες υποστήριξαν ότι οι κοινές τους αντιθέσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη δυτική επιρροή έχουν οδηγήσει σε στενότερο συντονισμό.
Μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία το 2022 και την επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας, η Μόσχα στράφηκε ακόμη περισσότερο προς την Κίνα και το Ιράν για οικονομική και τεχνολογική στήριξη.
Παράλληλα, η Τεχεράνη συνεχίζει να αντιμετωπίζει αυστηρές δυτικές κυρώσεις, γεγονός που, σύμφωνα με τους αναλυτές, ενίσχυσε περαιτέρω τη συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών.
Ο αντιπρόεδρος του American Foreign Policy Council, Ilan Berman, υποστήριξε ότι το Ιράν έχει προσφέρει σημαντική στρατιωτική βοήθεια στη Ρωσία μέσω μη επανδρωμένων αεροσκαφών και άλλων οπλικών συστημάτων, ενώ ταυτόχρονα επωφελείται από τη στρατιωτική εμπειρία που αποκτά η Μόσχα στο ουκρανικό μέτωπο.
«Το πρόβλημα του Ιράν δεν είναι μόνο πρόβλημα του Ιράν.
Είναι πρόβλημα Ιράν – Ρωσίας – Κίνας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ρόλος της Κίνας
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον οικονομικό ρόλο του Πεκίνου.
Σύμφωνα με τον Ilan Berman, περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου κατευθύνεται σήμερα προς την Κίνα, γεγονός που παρέχει στην Τεχεράνη κρίσιμη οικονομική στήριξη.
«Χωρίς τις κινεζικές αγορές πετρελαίου και τη ρωσική διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη, το Ιράν δύσκολα θα μπορούσε να διατηρήσει τη σημερινή οικονομική του ανθεκτικότητα», υποστήριξε.
Οι αναλυτές εκτίμησαν ότι η κινεζική οικονομική στήριξη λειτουργεί ως βασικός παράγοντας σταθερότητας για το ιρανικό καθεστώς, επιτρέποντάς του να αντέχει τόσο τις διεθνείς κυρώσεις όσο και τις εσωτερικές πιέσεις.
«Άξονας αυταρχικών δυνάμεων»
Ο πρώην επικεφαλής σταθμού της CIA στη Μόσχα, Daniel Hoffman, περιέγραψε τη Ρωσία, την Κίνα, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα ως έναν «άξονα αυταρχικών καθεστώτων» με κοινό στόχο τη μείωση της αμερικανικής παγκόσμιας επιρροής.
Κατά τον ίδιο, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin δεν φοβάται τόσο τη στρατιωτική ισχύ της Δύσης όσο τη διάδοση των δημοκρατικών προτύπων στις γειτονικές χώρες.
«Αυτό που φοβάται περισσότερο ο Vladimir Putin είναι η δημοκρατία», δήλωσε.
Ο Daniel Hoffman υποστήριξε επίσης ότι η ρωσική ρητορική περί «πολυπολικού κόσμου» αποσκοπεί στη νομιμοποίηση ζωνών επιρροής και όχι στη δημιουργία ενός πραγματικά ισότιμου διεθνούς συστήματος.
Προειδοποίηση προς την Ουάσιγκτον
Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής και πρώην αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ, Pat Harrigan, χαρακτήρισε τη συνεργασία Ρωσίας, Κίνας και Ιράν ως «γάμο συμφέροντος», σημειώνοντας ότι η σχέση τους βασίζεται κυρίως σε κοινά στρατηγικά οφέλη και όχι σε βαθιά ιδεολογική ταύτιση.
Ωστόσο προειδοποίησε ότι η συνεχής ενίσχυση της συνεργασίας τους δημιουργεί νέες προκλήσεις για τη Δύση.
Από την πλευρά της, η Nadia Schadlow υποστήριξε ότι η αμερικανική πολιτική πρέπει να περάσει από τη διαχείριση επιμέρους κρίσεων σε μια πιο συνολική στρατηγική αποτροπής.
Το βασικό συμπέρασμα των συμμετεχόντων ήταν ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζει τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν ως ανεξάρτητα γεωπολιτικά ζητήματα, αλλά ως τμήματα ενός ευρύτερου και αλληλοσυνδεόμενου στρατηγικού μπλοκ που αμφισβητεί την αμερικανική πρωτοκαθεδρία στο διεθνές σύστημα.
www.bankingnews.gr
Οι εκτιμήσεις αυτές διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια του συνεδρίου για την πολιτική εθνικής ασφάλειας «America's Adversaries: The Russia Reality», που πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιουνίου στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Independent Women's Forum.
Η πρώην αναπληρώτρια σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ και ερευνήτρια του Hudson Institute, Nadia Schadlow, υποστήριξε ότι η συνεργασία μεταξύ Μόσχας, Πεκίνου και Τεχεράνης ξεπερνά πλέον τον τακτικό συντονισμό και ενδέχεται να στοχεύει στη διαμόρφωση μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος.
«Το ερώτημα είναι αν πρόκειται απλώς για μια στρατηγική αναστάτωσης και ευκαιριακής συνεργασίας ή αν σχεδιάζεται η δημιουργία ενός διαφορετικού διεθνούς συστήματος», δήλωσε η Nadia Schadlow.
Η ίδια κάλεσε την Ουάσιγκτον να σταματήσει να αντιμετωπίζει τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν ως ξεχωριστές περιφερειακές προκλήσεις και να αναζητήσει τρόπους αποδυνάμωσης της συνεργασίας τους.
Η « κατ’ ανάγκη συμμαχία»
Παρότι οι τρεις χώρες δεν συνδέονται με επίσημη αμυντική συμφωνία, αρκετοί από τους συμμετέχοντες υποστήριξαν ότι οι κοινές τους αντιθέσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη δυτική επιρροή έχουν οδηγήσει σε στενότερο συντονισμό.
Μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία το 2022 και την επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας, η Μόσχα στράφηκε ακόμη περισσότερο προς την Κίνα και το Ιράν για οικονομική και τεχνολογική στήριξη.
Παράλληλα, η Τεχεράνη συνεχίζει να αντιμετωπίζει αυστηρές δυτικές κυρώσεις, γεγονός που, σύμφωνα με τους αναλυτές, ενίσχυσε περαιτέρω τη συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών.
Ο αντιπρόεδρος του American Foreign Policy Council, Ilan Berman, υποστήριξε ότι το Ιράν έχει προσφέρει σημαντική στρατιωτική βοήθεια στη Ρωσία μέσω μη επανδρωμένων αεροσκαφών και άλλων οπλικών συστημάτων, ενώ ταυτόχρονα επωφελείται από τη στρατιωτική εμπειρία που αποκτά η Μόσχα στο ουκρανικό μέτωπο.
«Το πρόβλημα του Ιράν δεν είναι μόνο πρόβλημα του Ιράν.
Είναι πρόβλημα Ιράν – Ρωσίας – Κίνας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο ρόλος της Κίνας
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον οικονομικό ρόλο του Πεκίνου.
Σύμφωνα με τον Ilan Berman, περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου κατευθύνεται σήμερα προς την Κίνα, γεγονός που παρέχει στην Τεχεράνη κρίσιμη οικονομική στήριξη.
«Χωρίς τις κινεζικές αγορές πετρελαίου και τη ρωσική διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη, το Ιράν δύσκολα θα μπορούσε να διατηρήσει τη σημερινή οικονομική του ανθεκτικότητα», υποστήριξε.
Οι αναλυτές εκτίμησαν ότι η κινεζική οικονομική στήριξη λειτουργεί ως βασικός παράγοντας σταθερότητας για το ιρανικό καθεστώς, επιτρέποντάς του να αντέχει τόσο τις διεθνείς κυρώσεις όσο και τις εσωτερικές πιέσεις.
«Άξονας αυταρχικών δυνάμεων»
Ο πρώην επικεφαλής σταθμού της CIA στη Μόσχα, Daniel Hoffman, περιέγραψε τη Ρωσία, την Κίνα, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα ως έναν «άξονα αυταρχικών καθεστώτων» με κοινό στόχο τη μείωση της αμερικανικής παγκόσμιας επιρροής.
Κατά τον ίδιο, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin δεν φοβάται τόσο τη στρατιωτική ισχύ της Δύσης όσο τη διάδοση των δημοκρατικών προτύπων στις γειτονικές χώρες.
«Αυτό που φοβάται περισσότερο ο Vladimir Putin είναι η δημοκρατία», δήλωσε.
Ο Daniel Hoffman υποστήριξε επίσης ότι η ρωσική ρητορική περί «πολυπολικού κόσμου» αποσκοπεί στη νομιμοποίηση ζωνών επιρροής και όχι στη δημιουργία ενός πραγματικά ισότιμου διεθνούς συστήματος.
Προειδοποίηση προς την Ουάσιγκτον
Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής και πρώην αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ, Pat Harrigan, χαρακτήρισε τη συνεργασία Ρωσίας, Κίνας και Ιράν ως «γάμο συμφέροντος», σημειώνοντας ότι η σχέση τους βασίζεται κυρίως σε κοινά στρατηγικά οφέλη και όχι σε βαθιά ιδεολογική ταύτιση.
Ωστόσο προειδοποίησε ότι η συνεχής ενίσχυση της συνεργασίας τους δημιουργεί νέες προκλήσεις για τη Δύση.
Από την πλευρά της, η Nadia Schadlow υποστήριξε ότι η αμερικανική πολιτική πρέπει να περάσει από τη διαχείριση επιμέρους κρίσεων σε μια πιο συνολική στρατηγική αποτροπής.
Το βασικό συμπέρασμα των συμμετεχόντων ήταν ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζει τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν ως ανεξάρτητα γεωπολιτικά ζητήματα, αλλά ως τμήματα ενός ευρύτερου και αλληλοσυνδεόμενου στρατηγικού μπλοκ που αμφισβητεί την αμερικανική πρωτοκαθεδρία στο διεθνές σύστημα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών